Acceptatie van je lichaam

Deze week bombardeer ik even tot ‘lichaamsacceptatie  week’. Daar mogen er van mij wel 52 van per jaar zijn 😉

Tot nu toe heb ik het veel gehad over het feit dat diëten niet werkt. De anti-dieet aanpak. Maar wat wil je dan wél is de vraag. Waar begin je, wanneer je stopt met lijnen?

Het herstellen van je relatie met je lichaam is hier essentieel. Jarenlang ben je voornamelijk kritisch geweest naar je lichaam. Een vrouw die altijd heeft gelijnd heeft haar lichaam uitgehongerd, uitgeput, geprobeerd het in een schoonheidsideaal te drukken wat onhaalbaar is voor iedereen.

Waar een negatieve overtuiging over jouw lichaam vandaan komt is duidelijk: het onhaalbare schoonheidsideaal en de dieetcultuur die slank zijn heeft  gekoppeld aan positieve eigenschappen. Als mens proberen we altijd in de groep te passen omdat we anders bang zijn buitengesloten te worden. Dit hele proces verloopt onbewust. En voor je het doorhad, had je al een hekel aan je eigen lichaam. 

Maar terwijl ik typ merk ik dat ik alweer boos word, haha. Dus hier gaan we ons niet op richten deze week. We willen vooruit. Dus: Focus deze week eens op jou en het punt waar je nu bent. De relatie met je lichaam kan zeker herstelt worden. Jouw lichaam wil jou een aantal vragen stellen.

Ben jij bereid om te luisteren?

Vraag 1. Wil je voor me zorgen, ook al vind je me niet mooi?

Pas als ik aan alle eisen voldoe, heb ik rust. Vaak hoor ik in mijn praktijk dat wanneer vrouwen hun streefgewicht hadden bereikt, dat dit rust gaf. En een gevoel van acceptatie.

Helaas altijd voor korte duur. Dat weten we inmiddels wel. Ik werk wekelijks met vrouwen aan het omdraaien van dit proces.

Als je wacht tot je jezelf mooi vindt, mis je de trein. Mis je de mooie en waardevolle dingen in je leven die dan aan je voorbij gaan. Ik ken geen enkele vrouw die 100% tevreden is over haar lichaam. Myself included. Wetenschap bevestigd ook dat de meeste vrouwen ontevreden zijn over hun eigen lichaam.

Besluit voor jezelf dat je toch goed voor jezelf gaat zorgen. Het zijn de kleine dingen. Voor mij is dit (en al mijn cliënten weten dit) altijd een glas water voor mezelf neerzetten, omdat ik een dorstprikkel  heb van een woestijn hagedis, en aan het einde van de dag hoofdpijn heb omdat ik niet heb gedronken. Op tijd op bed gaan. Vers fruit kopen bij de groenteboer. Even die was laten liggen en iets leuks doen met m’n kinderen. Voor mezelf ook een lekker tussendoortje maken, niet alleen voor de kinderen.  Het zijn de kleine dingen. Het aller belangrijkste is dat je ze ziet en er bewust bij stil staat. Zo vergroot je de waardering voor jezelf.

En dan kan er zelfs een punt komen dat je gaat voelen dat jij OK bent. Los van wat de wereld zegt, of vaak ook de mensen dichterbij in je eigen kring. Jij bent goed zoals je bent.

Acceptatie is: voor jezelf zorgen, ook al vind je jezelf niet mooi.

2. Wil je bewegen met aandacht voor mij?

Denk eens na. Vanuit welk punt beweeg jij? Omdat je kont strakker moet worden? Je buik platter? Kijk je naar het scherm met hoeveel kcal je verbrand hebt? Compenseer je je snaaigedrag van die dag er voor? Je merkt dat je hier aan denkt wanneer je beweegt.

Wanneer je vanuit dit punt beweegt ga je vaak je grenzen voorbij. Dit is precies de reden waarom een sportschool weer leegloopt in mei – juni. Het is niet vol te houden. Het voelt uiteindelijk niet prettig. Je hebt geen plezier. Je bent je lichaam aan het afstraffen om cosmetische redenen.

Je lichaam vraagt om beweging. We hebben het allemaal nodig. Maar let op: soms betekend dit ook dat je gaat bewegen, ook al heb je geen zin. Onze hersenen houden ons altijd het liefst in de comfort zone, wees je hier bewust van. Plezierige beweging voelt achteraf altijd goed. Je haalt er overall voldoening uit. Het geeft je energie en je wilt er graag mee door gaan. Je hebt tijdens je beweging ook aandacht voor je lichaam. Hoe voelen je gewrichten, hoe gaat het met je ademhaling. Sta hier bij stil.

Acceptatie is: bewegen met aandacht voor je lichaam.

3. Wil je naar me luisteren wanneer je eet?

We eten meestal vanuit ons hoofd. ‘Mag ik alweer wat hebben?’ ‘Hoeveel kcal zit hier in?’ We eten vanuit ons hoofd omdat we gelijnd hebben. Lijstjes gevolgd hebben. Misschien moest je je bord leeg eten van je ouders. Daardoor leren we het eten vanuit gevoel af.

Jouw lichaam vraagt eigenlijk: wil je weer naar MIJ gaan luisteren? Want ik kan het zelf.

Onderzoek toont aan dat wanneer je kinderen de vrije keus geeft om te kiezen wat ze eten, dat ze meestal de goede keuzes zullen gaan maken. Van nature kunnen wij de juiste keuzes maken. Totdat er een schoonheidsideaal bij komt. Totdat je moeder die altijd heeft gelijnd haar strijd op jou gaat projecteren en jou dezelfde dingen aan leert.

En dan komt er op een dag het besluit dat jij gaat lijnen. 

Uithongeren van je lichaam is geen respectvolle manier om met je lichaam om te gaan. Je lichaam vecht ook tegen de uithongering vanuit overleving. Hoe vaker je lijnt hoe groter het gevecht wordt tegen je eigen lichaam. Je lichaam kan steeds beter kilo’s vasthouden en jij baalt steeds harder dat dit gebeurd. Je raakt van elkaar verwijderd.

Lijnen veroorzaakt eetbuien. Jezelf vol eten totdat je misselijk wordt of moet overgeven is ook geen respectvolle manier om met je lichaam om te gaan. Dit eetgedrag leer je onbewust aan. Niemand zet een wekker om om 20:00 ’s avonds even een snaaibui te oefenen. Ze zijn er ineens en ze gaan niet vanzelf weg. Wat hier belangrijk is dat je jezelf niet gaat afstraffen vanuit schuldgevoel over een snaaibui. Dit verergert de snaaibuien nog meer.

Los van waar jij nu meer zit, kan je altijd oefenen om naar je hongergevoel te luisteren. Ga met je aandacht naar je maag, je buik. En check af en toe even hoe het hier zit. Ben je te vroeg gestopt met eten? Of te lang doorgegaan? Het is ok, het hoeft niet meteen perfect te gaan. Maar blijf wel oefenen met luisteren.  Veel van mijn cliënten hebben een verstoord hongergevoel. Dit kan aangeleerd zijn of hormonaal. Het maakt niet uit wat de oorzaak is om tot prettige oplossingen te komen en vanuit respect te leren eten.

Acceptatie is: luisteren naar je lichaam bij een maaltijd. 

Ik hoop dat ik je deze week iets heb kunnen meegeven over acceptatie en zelfzorg, los van schoonheidsidealen, regels of negatieve gewoontes/patronen.

Dit is de kern van een mindset die jou op LANGE termijn verder brengt. Die jou de ruimte geeft om bezig te zijn met de waardevolle dingen in je leven. Die maakt dat je goed voor jezelf zorgt. Ondanks de kritiek, die nooit weg gaat maar wel naar de achtergrond kan verdwijnen, toch goed voor jezelf en je lichaam te zorgen.

Vind je het lastig om naar jezelf te luisteren, stel je dit dan eens voor:

Je beste vriendin, zus, of je eigen kind vraagt jou:

Wil je voor me zorgen, ook al ben ik niet de mooiste?

Wil je naast me blijven lopen, ook als ik even niet meer zo hard kan?

Wil je me te eten geven, ook al ben ik niet de knapste?

Als je hier iets bij voelt, houd dit gevoel dan vast. En zoek het eens op bij jezelf. Jij verdient deze benadering ook, los van wat er voor kritiek in je hoofd rondspookt. Deze kritiek gaat niet weg. Je kan er wel voor kiezen om er minder vaak, of zelfs niet meer naar te luisteren.